रंग प्रीतीचा

रोम रोमातूनी फुलला 

रंग तुझ्या प्रीतीचा 

नीलांबर न्हाऊन निघालं 

आज प्रेमाच्या रंगात 


पंख पसरले दुःख विसरले 

कसे आगंतुक सारे घडले 

नासा नसातून पुलकित झाली 

लहर एक अंतर मनीची 


वादळ उधळून पुन्हा गरजले 

मेघ नभीचे पुन्हा बरसले 

धारा रिमझिम काळ्या ढगातुन  

गंध प्रीतीचे जगी दरवळले 

ती फ़ुलरानी रात्री उमलली 

ओसांडीत सारे सुगंध प्रीतीचे 

सडा शिंपीती प्राजक्ताही 

अंथरले पायदान … मुक सख्याने 

आज आळवू गान प्रितीचे 

कोकिळेच्या कंठामधुनी 

चल सख्या रे 

आज हरवू प्रीतीच्या रंगामध्ये 

रम्य असे हे स्वप्नं अति सुंदर 

अपूर्णतेची मखमली झालर 

मन प्रफुल्लित स्वप्नामधेही 

रोज नव्याने रात्र उजळती

प्रीतीच्या गंधमध्ये 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *